مكتب كوس1
هروديكوس
هروديكوس2 اهل سلومبرياي3 تراس بر كرانهٴ پروپونتيس4 است و نام او به صورت پروديكوس5 ظاهراً غلط است. او در حوالي نيمهٴ سدهٴ پنجم ق م پرآوازه گشت. هروديكوس پزشك يوناني و معلم بقراط بود. او اهميت فراواني براي ژيمناستيك قايل شد و اعلام كرد كه بايد فعاليتهاي بدني و پرهيز غذايي يكديگر را كامل و متعادل كنند، و با مشت و مال و ماليدن روغنها به معالجهٴ بيماريها پرداخت.
رسالهٴ بقراطي در بارهٴ پرهيز غذايي6 احتمالاً از تعاليم هروديكوس ناشي شده است.
بقراط7
بقراط كوسي در حدود 400 زاده شد و بسيار پير بود كه در لاريساي8 تسالي9 درگذشت. او پدر طب و يكي از بزرگترين پزشكان باليني همهٴ اعصار است. او طب را از خرافات جدا ساخت و معلومات تجربي را كه در مصر و در مدارس كنيدوس و كوس اندوخته شده بود، تدوين كرد، و طب استقرايي و مبتني بر دادههاي تجربي را بنيان نهاد. او در طب همان كار را كرد كه سقراط در فلسفه. او در طب اخلاق پزشكي را نهادينه ساخت كه تا امروز هم معتبر است. نخستين اصول بهداشت همگاني، اصل نيروي شفابخشي دلداري بيمار همراه با احساس همدردي، نظريهٴ روزهاي بحراني (نك فيثاغورس)، و نظريهٴ اخلاط اربعه از اوست. همچنين است توصيف مطلوب بيماريها (از قبيل سل ريوي، دردهاي زايمان، صرع، تبهاي مختلف و علايم بيماري در چهره) موارد باليني صادقانه گزارش شده (42 مورد كه 25 مورد عاقبت مرگآوري داشته است) جراحي او از بعضي جهات تا سدهٴ نوزدهم بدون رقابت ماند (از قبيل دررفتگي مفصل ران، شانه، و فك).
مجموعهٴ بقراطي بسيار وسيع است، ولي قسمت عمدهٴ آن مسلماً اصيل نيست؛ با اين حال، بسيار از آن مستقيم يا غيرمستقيم محصول آموزشي بقراطي است، و بهتر است آن را بهطور كلي مطالعه كنيم (با انتظار بسياري آثار مجعول)، زيرا اين مجموعه به همين صورت انتقال يافته و در حرفه و آيين پزشكي تأثير كرده است. بنا بر انتخابي كه هر مؤلفي از مجموعهٴ كامل بقراطي به عمل آورده، تعداد نوشتههاي بقراطي فرق ميكند.